مسجد الحرام درحالىكه حلقه‌هاى درِ كعبه را به دست گرفته بودند بيان كرده‌اند . اين روايت بطورى است كه از مضمون آن هيچ احتمال خدشه و دسّى در آن نميرود . چون مطالبى را راجع به آخر زمان بيان مىكند كه در آن زمان اثرى از آن نبوده است و حتّى زمينه هم براى چنين وقايعى موجود نبوده تا بتوان احتمال داد كه بعداً بوجود مىآيد و بر اساس آن جعل چنين حديثى را نمود . بنابراين ، به اين روايت و أمثال آن در كتب متقنهء حديث و تفسير مىتوان اطمينان حاصل نمود و آنها را از روايات دالّهء بر ظهور و علائم قيامت شمرد . اين روايت را در ذيل آيه مورد عنوان از شواهد أشراطُ السّاعة آورده است . أشراط جمع شَرَط به معناى علامت است ، و روايت چنين است : علىّ بن إبراهيم ميگويد : حديث كرد براى من پدرم ( إبراهيم بن هاشم ) از سليمان بن مسلم خَشّاب از عبد الله بن جَريح مكّى از عطاء بن أبى رياح از عبد الله بن عبّاس كه او گفت : ما با رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم در حجّة الوداع به حجّ مشرّف شديم . رسول خدا حلقهء درِ خانهء خدا را گرفت و رو به ما نموده و با سيماى مباركش ما را مخاطب قرار داد . فَقَالَ : أَ لَا أُخْبِرُكُمْ بِأَشْرَاطِ السَّاعَةِ ؟